|
|
|
| Προσωπικά στοιχεία |
|
 |
|
| Avatar: | 
|
Pathfinder ID: | perakis |
| Ονομα | Nίκος Π. Περάκης |
| Tοποθεσία | Αθήνα |
| Ηλικία: | 50 |
| Οικ.κατάσταση: | Παντρεμένος/Παντρεμένη |
| Φύλο: | 'Aνδρας |
| Απασχόληση: | Marketing Director |
|
| Αγαπημένες ασχολίες |
|
|
· H Αναζήτηση Στόχων, Η Οικογένειά μου, Οι Φίλοι μου, H Ποίηση, H Λογοτεχνία, Η Δουλειά μου, To Διαδίκτυο,Οι Ανθρώπινες Επαφές, Ο Κινηματογράφος...
..Η Αλήθεια, Η Ζωή...
|
| Αγαπημένα βιβλία |
|
Το Βουνό της Ψυχής: Γκάο Ξινγιάνκ
Koστούμι από Χώμα: Ι. Καρυστιάννη
Η Ανατροπή: Νίκος Θέμελης
Η Αναζήτηση: Νίκος Θέμελης
Ο Τούρκος στον Κήπο: Γιάννης Ξανθούλης
Νανά: Εμίλ Ζολά
O Αλχημιστής: Πάουλο Κοέλιο
Δυό Φορές Έλληνας: Μένης Κουμανταρέας
Μπαουντολίνο :Ουμπέρτο Έκο
Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι:Μίλαν Κούντερα
Η Τριλογία του Καϊρου: Ναγκίμπ Μαχφούζ
Κλειστον Λόγω Μελαγχολίας: Κώστας Μουρσελάς
Κόκκινη Θάλασσα: Καλή Καρατζά
Ο Κόσμος της Σοφίας: Jostein Gaarder
H Αναλαμπή: Νίκος Θέμελης
Ένδεκα Λεπτά: Πάουλο Κοέλιο
Όταν Έκλαψε ο Νίτσε: Ιrvin Yalom
Οι Πύλες της Φωτιάς: Στήβεν Πρέσφηλντ
Το Χρώμα του Φεγγαριού: Α. Παπαδάκη
Οι Κάργιες: Α. Παπαδάκη
Τρεις άνδρες με καινούργιες φορεσιές: Τζών Πρίσλεϋ
Όσο κρατά ένας στεναγμός: Ανν Φιλίπ
Για μια συντροφιά ανάμεσά μας: Νίκος Θέμελης
Όσο Ζούμε: Μαρούχα Τόρες
O Θείος Τάκης: Γιάννης Ξανθούλης
Δύο Ώρες Διαύγεια: Νόαμ Τσόμσκι
|
| Αγαπημένοι δίσκοι |
|
The Dark Side of the moon: Pink Floyd
Blonde on Blonde: Bob Dylan
King of Blue: Miles Davis
Black Brown and Beige:Duke Ellington
Satisfaction: Rolling Stones
Harvest: Neil Young
Yellow Submarine: Beatles
Imagine: John Lennon
Made in Japan: Deep Purple
Live: Bob Marley
Blue Jean: BB King
Tha Dance: Fleetwood Mac
Hotel California: Eangles
Oxygene: Jean Michel Jarre
|
| Αγαπημένες ταινίες |
|
Κλέφτης Ποδηλάτων: (Βιτόριο Ντε Σίκα), Casablanca: (Michael Curtiz),Λεπτή Κόκκινη Γραμμή: (Terrence Malick),Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάϊ: (David Lean),O Τελευταίος Αυτοκράτορας: (M. Mπερτολούτσι),Ο Πρωτάρης: (Μάικ Νίκολς),Κουρδιστό Πορτοκάλι: ( Στάνλευ Κιούμπρικ), Τριλογία:(Α. Κισλόφσκι), Ο Πιανίστας: ( Ρομάν Πολάνσκι),La stanza del Figlio: (Nanni Moretti), Ο Άγγλος Ασθενής: (Άντονυ Μιγκέλα), Δαμάζοντας τα Κύματα: (Λαρς Φον Τρίερ), Ένα Ψάρι που το λέγανε Γουάντα:,
Πολίτικη Κουζίνα: (Τάσος Μπουλμέτης),
P20: (Λάκης Λαζόπουλος),
Lost In Translation: (Sofia Coppola),
The Terminal:(Steven Spielberg),
Amelie: (Jean Pierre Jeunet),
Million Dolar Baby: (Clint Eastwood),
Hotel Rwanda: (Terry George),
|
| Τελευταία νέα |
|
|
·
Προς το παρόν Ζωγραφίζω τον Κόσμο με Xρώματα, Mουσικές και Eικόνες, Ξεχνώντας την Καθημερινότητα που μας Καταπίνει, Ψάχνοντας για Αλήθειες και για Στόχους, Προσπαθώντας να Ζήσω τις Στιγμές μου... και όχι Μόνο !!!
Μ' αρέσει να Διαβάζω την Πρόθεση, να Μελετώ την Αντίθεση, να Απολαμβάνω την Διάθεση, να Μαθαίνω τη Ζωή και να Δοκιμάζομαι Καθημερινά !!!
Προτιμώ να κοιτώ τους Φίλους μου στα Μάτια και τους Αφήνω να κοιτούν Βαθειά στην Ψυχή μου.....
"Του μύθου
είμαστε θύματα,
τους εαυτούς μας
που αγαπούν σαν τιμωρούμε,
γιατί γι'αγάπη
είμαστε όλοι μας
πλασμένοι:
και της Αγάπης
τ'αγαθά είναι για όσους αγαπούνε.
Χαρείτε τη ζωή. Μην είστε
φοβισμένοι!"
(Ομάρ Καγιάμ, "Ρουμπαγιάτ")
"Αλίμονο αν η φτωχή μου πένα
δεν βγάλει της ψυχής μου τα μύχια!
Mυριάδες λέξεις ν'ακουστούν
φυλαχτό στην καρδιά ν'αποθέσω!
Κι'αν τύχει και περαστικοί διαβάσουν
και με την ανημποριά μου απορήσουν,
Είναι για μένανε Φωνάζω!!
Για την ψυχή μου!!"
Πέρασα τους χρόνους μου
σκορπίζοντας χαμόγελα,
στις απέραντες στέπες των ψυχών!
Υφαίνοντας ιστούς μεγαλοπρεπείς,
χαράζοντας αρχικά στα δένδρα,
πίνοντας ξεχασμένα δάκρυα!
Μια λάμψη των ματιών σας έφτανε,
τα νεκρά κύτταρα ν' αναστηθούν
και η ψυχή να στροβιλίζεται στιλπνά!
Κάθε φορά που θα μεθώ, θε να χορεύω,
ματωμένος με τα χείλη ολάνθιστα
και την καρδιά μου ανέμελη
χίλια κομμάτια στους ανέμους!
Μπρος στις σκιές του προσώπου σου
στέκομαι
και με την ανάσα μου τις απομακρύνω.
Το δάκρυ σου σφουγγίζω
με τα χείλη μου
και σ' άγιο δισκοπότηρο τ'αποθέτω!
Το πρόσωπό σου χαϊδεύω
με τ'ακροδάχτυλα
μην τύχει και σημάδια σου' χει αφήσει!
Αγγίζω τις λέξεις σου
με την καρδιά μου
και τραγούδια τις κάνω για τα πουλιά!
Μυρίζω τ'άρωμά σου
με την ψυχή μου
και το χαρίζω στον Ήλιο να το σκορπίσει!
Ακούω τη καρδιά σου
να σφυροκοπά
και άγγελο στέλνω να την φυλάει!!
"Ψεύτικη του κόσμου όψη,
Μουσικές με φάλτσες νότες.
Μάσκες θολές, Πρόσωπα Άχρωμα,
τροχιές Ελλειπτικές......
Μέταλλα κίβδηλα,
Αντιθέσεων βεβαίωση
Τ' Αη Γιάννη χορός
Χωρίς αρχέγονες Φλόγες.....
Κι οι Γαλαξίες να κοιτούν,
την τέρψη των κανιβάλων,
Πλεγμένη σ'ολόχρυσα ποτάμια,
συναισθημάτων έλλειμμα....
Την λήθη των ανέμων άδραξα,
και με τα χρώματα του νου έβαψα,
την πέτρα των αιώνων σμίλεψα
Κι ακολούθησα τις δομές της ψυχής...
Βαρέθηκα να σ'ακολoυθώ ζωή.....
Αν θες ακολούθα με εσύ......"
Σαν σε τρικυμία
Στου πελάου τη σκοτεινιά
Σιωπές καταπίνω
Και σε ρίζες κέδρου ακουμπώ!
Μετρώ τις μέρες μου
Με τσακισμένους λεπτοδείχτες
Αμίλητος στέκομαι στο γαλάζιο
Που ολοένα με καταπίνει!
Τις πληγές μου κοιτώ
Κι'υψώνω φράγμα ιερό στο θάνατο
Νωπές οι μνήμες ταξιδεύουν
Στις θάλασσες της σκέψης μου!
"Ένα φυλλαράκι είμαι,
που η βροχή το παρασέρνει.....
Ένα χαμένο συννεφάκι,
στου βοριά τη δύναμη.....
Ένα τόσο δα μικρό άφωτο αστεράκι,
στην απεραντοσύνη του σύμπαντος.......
Ένας του Θεού μικρός Yπηρέτης !!"
Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω αγγέλους,
θα τους μιλήσω Ελληνικά
επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες.
Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική
Nικηφόρος Βρετάκος
Κοριτσάκι μου,
μες στο βουβό πηγάδι του φεγγαριού
σου ‘πεσε απόψε το πρώτο δαχτυλίδι σου.
Δεν πειράζει.
Αργότερα θα φτιάξεις άλλο
να παντρευτείς τον κόσμο μες στον ήλιο.
Γιατί δεν είναι κοριτσάκι
να μάθεις μόνο εκείνο που είσαι,
εκείνο που έχεις γίνει,
είναι να γίνεις
ό,τι ζητάει
η ευτυχία του κόσμου.
Άλλη χαρά
δεν είναι πιο μεγάλη
απ' τη χαρά που δίνεις
Να το θυμάσαι κοριτσάκι.
Γιάννης Ρίτσος
Ολος ο έρωτας σε ένα κύπελλο
πλατύ σαν τη γη,
τον έρωτα με αστέρια και αγκάθια
σου έδωσα, αλλά περπάτησες
με μικρά πόδια, με βρώμικα τακούνια
στη φωτιά, σβήνοντάς τη.
Μεγάλε έρωτα, μικρή αγαπημένη!
Δεν σταμάτησα τον αγώνα.
Δε διέκοψα την πορεία μου για τη ζωή,
για την ειρήνη, για το ψωμί όλων,
αλλά σε σήκωσα στα μπράτσα μου
και σε καθήλωσα με τα φιλιά μου
και σε κοίταξα όπως ποτέ
ανθρώπινα μάτια δεν θα γυρίσουν να σε κοιτάξουν.
Μεγάλε έρωτα, μικρή αγαπημένη!
Τότε δε μέτρησες το ανάστημά μου,
και τον άντρα που για σε απομάκρυνε
το αίμα, το σιτάρι, το νερό
ταύτισες
με το μικρό έντομο που έπεσε στο φουστάνι σου.
Μεγάλε έρωτα, μικρή αγαπημένη!
Pablo Neruda
Όταν τα βράδια
Τρυπάς το στήθος μου μ' ένα μαχαίρι
Και ψάχνεις να βρείς
Εδώ ένα περίπατο στ' ακροθαλάσσι
Εκεί ένα καφενείο που το λέγαμε η "Συνάντηση"
Εκεί ένα σούρουπο ή ένα κρυμμένο βιβλίο --
Όχι, μα δεν την είχα εγώ αγαπήσει.
Αύριο, το ξέρεις, πως δε θα 'μαστε πια εμείς
Κι ύστερα θα σβηστεί κι η θύμηση μας
Και μια γυναίκα θα γερνά ύστερα από χρόνια
Μ' ένα φορτίο ζωής αβάσταχτο ατέλειωτο
Και μια γυναίκα ίσως να κλαίει σε μια γωνιά
Το στήθος της να το τρυπά μ' ένα μαχαίρι
Να ψάχνει να βρεί έναν περίπατο στ' ακροθαλάσσι
Ένα βιβλίο κρυμμένο ή ένα σούρουπο.
(Και δε θα 'ναι για σένα, ούτε για μένα).
M. Αναγνωστάκης
΄Εχω τρεις κόσμους.
Μια θάλασσα,
έναν
ουρανό
κι' έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου.
Θα μπορούσα αν τους διάβαζα και τους τρεις , να σας έλεγα
που φτάνει ο καθένας τους.
Η θάλασσα ξέρω.
Ο ουρανός υποψιάζομαι.
Για τον πράσινο κήπο μου,
μη με ρωτήσετε.
Νικηφόρος Βρετάκος
Μέσα στον απέραντο ουρανό
Ο λίγος χρόνος των πουλιών
Είναι λύπη;
Είναι χαρά;
Το φως έρχεται
Εκλέγει τα πουλιά
Το φως δεν καταστρέφει
Ανάμεσά μας πάντοτε ένας
Εκείνος που μαθαίνει
τα νιάτα τ' ουρανού
Και που πετάει με τα πουλιά
Μέσα στον αιθέρα.
Γ. Σαραντάρης
Αυτός ο πάγος που αποδέχτηκα
όλο κι απλώνει
μέσα κι έξω.
Απ' το γυμνό βουνό μου
πάνω από συνωστισμούς
σωμάτων κι αισθημάτων
κερδίζοντας τα σύνολα που θέλησα
βλέποντας μόνο δάση
πάλι πεθαίνω για ένα δέντρο.
'Ενα δέντρο... ένα πρόσωπο...
Και πια δεν ξέρω
αν διάλεξα τη μοναξιά
ή αν μου την επιβάλατε.
Καθώς απλώνει ο πάγος
δεν καταδέχομαι
να ζητήσω τη βοήθειά σας.
T. Πατρίκιος
Ο ερωτας
Το αρχιπελαγος
Κι η πρωρα των αφρων του
Κι οι γλαροι των ονειρων του
Στο πιο ψηλο καταρτι
του ο ναυτης ανεμιζει
Ενα τραγουδι
Ο ερωτας
Το τραγουδι τουv
Κι οι οριζοντες του ταξιδιου του
Κι η ηχω της νοσταλγιας του
Στον πιο βρεμενο βραχο της
η αρραβωνιαστικια προσμενει
Ενα καραβι
Ο ερωτας
Το καραβι του
Κι η αμεριμνησια των μελτεμιων του
Κι ο φλοκος της ελπιδας του
Στον πιο ελαφρο κυματισμο του
ενα νησι λικνιζει
Τον ερχομο.
O. Eλύτης
|
|
| Αγαπημένη έκφραση |
|
|
· Ας συνεχίσουμε να Χαμογελάμε !! Είναι το αντίδοτο στις ανησυχίες μας για το Μέλλον !!! ...και κάνουμε και κάποιους να ανησυχούν !!!!!!
|
| Οι φίλοι μου |
|
|
|
| Σχόλια που έχουν γράψει οι άλλοι χρήστες |
|
|
|
Τελευταία ανανέωση: 12/8/2010 08:41.
Το προφίλ του χρήστη perakis έχει δεχτεί 49345 επισκέψεις |
|
|
